این مرخصی 13 روزه هم گذشت و فردا باید برم پادگان .دلم واس پادگان وبچه های کچلش تنگ شده البت میدونم به محض اینکه برم یه اتفاق غیر قابل پیش بینی می افته که دوباره حالم از نظام به هم بخوره ولی خب همش خاطره میشه.

فردا دوباره دفترچه به دست جلو درب دژبانی تا دفترچم مهر بشه و بازرسی بدنی و وارد شدن به پادگان و چند قدم اونطرف تر پاسدار خونه و سلام وعلیک شروع میشه /به به آقای جغل چه خبر؟ مرخصی خوش گذشت ؟...دوباره رفتن به قرارگاه و دست دادن به اراشد و در اصطلاح  خ.... کردن (سانسور) .

دوباره وایستادن سر دسته و الکی داد کشیدن که مثلا آره منم سیاست دارم!

دوباره منتظر شدن واسه خوندن لوحه پاسداری و دست به دعا شدن واسه اینکه خدا کنه  امروز پاسدار کم نداشته باشه و رسیدن به برجک 1  که پاسدارش غیبت کرده و خواهش اراشد واسه اینکه آقای جغله باید جاشو پر کنی

دوباره گشتن دنبال یه آشخور که به جامون پاسداری بده..میگردیم ومیگردیم تا اینکه یه غیر بومی که داره واسه خودش اون گوشه قرارگاه لاس میزنه خفت میکنیم و تحویل ارشد میدیم تا بچپونتش تو لوحه.خداروشکر امروزم از پاسداری خلاص شدیم.

دوباره بخواب خوردن و دادن دفترچه و منتظر شدن واسه مهر وامضا شدنش .

دوباره استفاده مکرر از برش تا زودتر دفترچه بگیریم.

دوباره دستمال کشیدنا شروع میشه...آره خودشه اکبر گه برشه داره میره ...

من:سرکار استوار جان من بیا برش بزن دفترچه بگیریم در بریم...اکبر گه برش:چششششم الان به فرمانده میگم .امروز میای آمل دیگه؟   من: آره سرکار استوار فقط دفترچه رو بگیر تا با هم بریم بیشتر از 2 تومنم بهت کرایه نمیدم  .

واین داستان ادامه دارد تا 1391/8/18             همش خاطرست.